Ég sé á áframhaldandi greinarskrifum fulltrúa Samfylkingar í Umhverfis- og mannvirkjaráði að ég er inntur eftir svörum. Ég mun nú örugglega valda vonbrigðum þar, því ég verð hreinlega að fá að spyrja að ýmsu á móti.
Vart hefur verið við talsverðan músagang í Hrísey en Ólafur Pálmi Agnarsson hjá Meindýravörnum Norðurlands telur líklegt að stofn músa hafi verið að byggjast upp í eynni um nokkurra ára skeið án þess að fólk tæki eftir hvert umfangið er fyrr en nú nýlega.
Nú fyrir helgi skrifaði ég og fékk birtar í héraðsmiðlum hugleiðingar nýliða í bæjarmálum, þar sem ég játaði skilningsleysi mitt á hversu hátt hlutfall framkvæmdaáætlunar kjörtímabilsins væri eyrnamerkt tveimur íþróttafélögum hér í bæ. Fljótlega hefst margra milljarða uppbygging á Þórssvæðinu, á meðan enn á eftir að klára gríðarlega uppbyggingu á KA-svæðinu. Í greininni lýsti ég undrun minni á að ekki sé hægt að samnýta mannvirki sveitarfélagsins betur en nú er gert, ekki síst þegar kemur að þeim innviðum sem helst nýtast kappleikjum fullorðins fólks og tók þar dæmi af Milan-liðunum tveimur.
Margt hefur verið skrifað og sagt síðan föstudaginn fyrir rúmri viku síðan þegar kynnt voru áform um talsverðar breytingar á því kerfi sem alla jafna kallast Loftbrú. Margt í þeirri umræðu hefur verið gagnlegt, annað síður. Það hefur til dæmis bætt umræðuna að rýna í áhrif kerfisins á þróun miðaverðs í innanlandsflugi og áhrif þess að hverfa frá hlutfallslegum afslætti og yfir í fasta krónutölu, og hverjir koma þar best út og hverjir verða verst úti. Aftur á móti hjálpar það lítt að kasta fram gífuryrðum um aðför gegn landsbyggðinni eða „enn einn landsbyggðarskattinn“. Við þurfum frekar að halda til haga kjarna málsins.
Hafdís Alma Einarsdóttir, heimilislæknir hjá HSN á Akureyri, kann vel við fjölbreytileika og krefjandi verkefni. Í vinnunni sinnir hún fólki og fjölskyldum en í frítímanum sest hún undir stýri á svartri 1980 Corvette og keppir í spyrnu. Í sumar varð hún bæði Íslandsmeistari og bikarmeistari í sínum flokki.