Pistlar

Veganestið er greinaflokkur í boði Góðvina HA þar sem rætt er við brautskráða HA-inga

Það er mikið talað um nauðsyn þess að efla atvinnulífið en kannski minna efnislega með hvaða hætti. Réttilega þarf að tryggja nægt lóðaframboð og að álögur séu hóflegar, en hins vegar eru sterkir grunninnviðir lykilatriði þegar kemur að því að efla atvinnulíf og skapa aðstæður fyrir stöðugan vöxt á Akureyri – svæðisborginni okkar. Þetta snýr m.a. að traustum samgöngum, áreiðanlegri raforku, sterku fjarskiptaneti og góðum heilbrigðis- og þjónustustofnunum sem styðja við rekstrarumhverfi fyrirtækja.

Ég horfði á Kastljós og hlustaði á forstjóra Landsspítalans. Og enn og aftur flýgur orðið sem er farið að fara illilega í mínar fínustu:

Benóný Valur Jakobsson skrifar

Í leik- og grunnskólum hjá Akureyrarbæ starfar öflugt fagfólk sem daglega vinnur gríðarlega mikilvægt starf með börnum og fjölskyldum þeirra. Á undanförnum árum hefur þó orðið sífellt skýrara að sum mál eru svo flókin og krefjandi að hefðbundin úrræði skóla og skólaþjónustu duga ekki alltaf til. Þegar svo er þarf að bregðast við með markvissum og samstilltum hætti.

Rannsóknarverkefninu Quality in Nordic Teaching (QUINT) er nú formlega lokið eftir sjö ára starf. Verkefnið var eitt stærsta norræna rannsóknarverkefni sinnar tegundar á sviði menntunar. QUINT var fjármagnað af NordForsk í samstarfi við rannsóknaráð og ráðuneyti allra Norðurlanda og naut alls 25 milljóna norskra króna í styrk.

Mér fellur alls ekki væntanleg uppbygging á tjaldsvæðisreitnum og hef ekki farið dult með það. Skipulagið er afleitt í einu orði sagt. Einhæf blokkabyggð, ellefu fjölbýli – kölluð lágreist en verða á hæð við Ráðhúsið okkar. Svo öllu má nú nafn gefa. Hvað viltu þá, hef ég verið spurður.

Undanfarna mánuði hef ég kynnst heilbrigðiskerfinu okkar töluvert betur en ég hefði kosið að gera í lífinu. Fyrir tæpu ári greindist ég með erfitt krabbamein, fór í gegnum lyfja- og geislameðferðir í Reykjavík og svo var meinið skorið í burtu í tólf tíma skurðaðgerð á Karolinska í Svíþjóð. Um var að ræða sérhæfða aðgerð þar sem meltingarveginum var breytt til frambúðar. Fólk lendir í ýmsu og þetta féll mér í skaut að takast á við. Margir sjá það verra. 

Vísindafólkið okkar er mánaðarleg kynning á rannsakendum. Oddur Þór Vilhelmsson, prófessor við Auðlindadeild, er vísindamanneskja febrúarmánaðar.

Við lestur á mjög góðu viðtali við framkvæmdastjóra hér í bæ staldraði ég sérstaklega við þessi orð: „Ég væri þó til í að sjá meiri stefnumótun frá bæjaryfirvöldum um það hvernig við styrkjum atvinnulífið á svæðinu til framtíðar og vinnum að sameiginlegum hagsmunum.“

Húsnæðismál eru mér mjög hugleikin og ég hef gaman af því að fylgjast með umræðunni og stöðunni á markaðnum. Ég hef ítrekað varað við litlu framboði á nýju húsnæði við afgreiðslu á húsnæðisáætlunum síðustu ár enda hefur framboðið verið langt undir íbúðaþörf eins og sjá má á myndum úr húsnæðisáætlunum 2025 og 2026 og spyrja má hvort það hafi orðið til þess að sumir íbúar hafi einfaldlega flutt búsetu sína yfir sveitarfélagsmörkin.

Börn og aðrir minna þroskaðir menn

Það vill svo til að börn undir lögaldri eiga það til að þvælast um á kvöldin og næturnar um helgar í miðbænum. Þetta getur varla talist eðlilegt þó svo að hægt sé að rekja þetta aftur um áratugi. Reglurnar eru nokkuð skýrar um útivistartíma barna og það ber að fara eftir þeim. Þær eru ekki eins og göngustígur sem liggur í 90° gráða beygju og allir stytta sér leið yfir grasið í stað þess að taka vinkilbeygju. Lög og reglur eru ekki sveigjanlegar þó svo að eitthvað hafi verið gert áður. Það er t.d. bannað að keyra á yfir 90 km hraða á þjóðvegum þó svo að margir geri það af og til eða oftast. Lögreglan myndi geta sinnt mun betur meira áríðandi störfum ef hún þyrfti ekki að hafa afskipti af ungmennum sem eru þar sem þeir eiga ekki að vera. Það er auk þess réttur barna og unglinga að foreldrar og forráðamenn setji þeim ákveðnar og skýrar reglur sem á að fara eftir.

Nú um helgina komum við Framsóknarfólk saman til flokksþings í Reykjavík þar sem við veljum okkur nýja forystu og nýjan formann.

Þessa dagana er umræða á Alþingi um frumvarp um breytingu á lögum um almannatryggingar er snúa að vísitölutengingu lífeyrisgreiðslna.  Landssamband eldri borgara sendi inn umsögn vegna frumvarpsins í október síðastliðnum.

Það er hrollvekjandi að hugsa til þess að á að minnsta kosti 45 árum hafi lítið sem ekkert breyst þegar kemur að umönnun aldraða og hinum svokallaða „fráflæðisvanda“ sem annars er skelfilegt orð.

Undanfarnar vikur hafa verið annasamar hjá okkur sem lifum og hrærumst í menntamálum. Nýr ráherra málaflokksins kom inn með miklum látum. Allt í einu var skollið á þriðja læsistríðið, sleggja hafði verið reidd til höggs og henni beint að meintum sökudólgum. Svo virtist sem finna ætti einfalda lausn á afar flóknu viðfangsefni. Ef það er það besta sem ráðherra getur gert, þá er það ekki nógu gott!

Fyrsta sundlaugin sem byggð var á Akureyri og sennilega á þeim stað sem Sundlaug Akureyrar er nú, var gerð árið 1897, með torffyrirhleðslu í læk sem rann um Grófargil.  Hún var styrkt og stækkuð 1936 og enn frekar 1956 þegar innilaug í kjallara var opnuð sem kennslulaug.  1994 og svo aftur 1998/99 var farið í endurbætur á sundlauginni, fyrst voru rennibrautir, pottar og eimböð sett upp eða löguð og í seinni lotunni var annarri útilaug bætt við

Þegar ég var barn, á leið úr Síðuskóla og röltandi í Glerárskóla í einhvers konar hreyfingu sem mér fannst alltaf kvöð, gat ég huggað mig við þá tilhugsun að á leiðinni til baka kæmum við vinkonurnar við í Sunnuhlíð. Þar var Kristjánsbakarí með útibú, og við keyptum okkur snúð fyrir 90 krónur sem við borðuðum úr plastpokanum á leiðinni upp brekkuna í næsta tíma í skólanum.

Á Akureyri eru sjö grunnskólar. Þeir eru staðsettir í hverju hverfi eins og vera ber og kallast því hverfaskólar. Auk þessara “hefðbundnu” skóla eru Hlíðaskóli, Hríseyjarskóli og Grímseyjarskóli (sem er reynar ekki með starfssemi eins og er) innan menntakerfis Akureyrar. Þessir skólar hafa sjálfstæði í ansi mörgu sem gerir það að verkum að þeir eru hver um sig einstakir, bæði í stefnumótun og eins í mannavali.

Hvernig verður bær borg? Síðasta haust ályktaði Alþingi að fela ríkisstjórninni framkvæmd sérstakrar borgarstefnu fyrir árin 2025–2040. Með samþykkt borgarstefnu hefur Alþingi viðurkennt mikilvægi þess að efla Akureyri sem formlega svæðisborg. Þetta er ekki einungis táknræn yfirlýsing heldur felur hún í sér viðurkenningu á því að Akureyri sé drifkraftur þjónustu, menningar og efnahagslífs fyrir miklu stærra svæði en sem nemur sveitarfélagsmörkum Akureyrar.

Utanríkisráðherra á opnum fundi um sjálfbæra þróun í sjávarútvegi við Háskólann á Akureyri

Janúar í Norðurþingi hefur einkennst af mikilli veðurblíðu miðað við árstíma. Þrátt fyrir snjóleysi í byggð hefur gönguskíðabrautin á skíðasvæðinu við Reyðarárhnjúk verið opnuð. Það er ástæða til að hvetja fólk til að notfæra sér aðstöðuna sem hefur verið endurbætt, bæði var brautin lengd og lýsing bætt. Í byrjun janúar var lögð fín gönguskíðabraut á Klifatjörninni við Kópasker en síðustu daga hefur snjóleysi hamlað notkun þar.

Veikindafjarvera hefur áhrif á rekstur, starfsanda og líðan starfsfólks. Þó að veikindi séu eðlilegur hluti af lífinu, sýna bæði íslenskar og alþjóðlegar rannsóknir að stjórnendur vinnustaða geta haft veruleg áhrif á það hvort fjarvera verði stutt og tímabundin eða þróist yfir í langvarandi veikindaleyfi. Með markvissum aðgerðum er hægt að draga úr veikindum, bæta líðan og styrkja vinnustaðamenningu.

Unnið er að rykbindingu en þó er hætt við að viðkvæmir einstaklingar geti fundið fyrir einkennum vegna mengunar.

Undanfarin misseri hafa áform um sjókvíaeldi í Eyjafirði verið rædd af auknum þunga. Oft er bent á mögulega atvinnusköpun, en mun minna rætt um þá áhættu sem fylgir – sérstaklega fyrir náttúruna, villta fiskistofna og samfélagið sem lifir með firðinum.

Sennilega væri heppilegri titill á þá leið að ríkisstjórnin þarfnist aðhalds af þinni hálfu – og okkar allra – ekki síst þegar Evrópumálin eru annars vegar. Staðreyndin er nefnilega sú að án þrýstings utan úr þjóðfélaginu mun hún ótrauð halda áfram aðlögun að Evrópusambandinu til þess að gera endanlega innlimun Íslands sem smurðasta. Og það hugtak á svo sannarlega rétt á sér. Þegar ríkisstjórn sem ég átti sæti í á árunum sótti illu heilli um viðræður við Evópusambandið árið 2009 um hugsanlega aðild Íslands tóku okkur fljótlega að berast vel útilátnir styrkir, svokallaðir IPA styrkir sem nota átti til aðlögunar. Þetta kallaðist og kallast enn „foraðildarstuðningur“. Evrópusambandið veitir með öðrum orðum ríkjum sem hafa sótt um aðild stuðning samkvæmt svokallaðri IPA-áætlun (e. Instrument for Pre-accession Assistance) til þess að þau geti hreinlega runnið inn í sambandið, smurð og sæl með úttroðna vasa af aðlögunarfé. Einhvern tímann hefði verið fundið annað heiti á þennan fjárstuðning þótt „foraðildarstuðningur“ sé í sjálfu sér gagnsætt og lýsandi hugtak.

Friðarverðlaun Nóbels fóru til einstaklings sem ég hafði áður ekki heyrt nefndan og vissi ekki til að hefði nokkurn skapaðan hlut lagt af mörkum í þágu friðar, hvorki staðbundin né heimsfriðar. Örugglega samt ágætur einstaklingur eins og nær allir þegnar heims.