Aðgengi er forsenda þess að tilheyra Við viljum byrja á því að óska ÖBÍ réttindasamtökum til hamingju með afmælið, 5. maí, og þakka fyrir ómetanlegt framlag þeirra til samfélagsins
Á öllum sviðum íslenska heilbrigðiskerfisins starfa hjúkrunarfræðingar.
Sveitarstjórnarkosningarnar 16. maí snúast um forgangsröðun. Fyrir mér er eitt ljóst: öflugt atvinnulíf er lykillinn að sterkum Akureyrarbæ.
Þann 16. maí nk., þegar Safnasafnið á Svalbarðseyri opnar dyr sínar fyrir sumarið, verður ný heimildamynd um þetta merka menningarsetur frumsýnd. Myndin fangar mikilvægt augnablik i sögu þessarar merku menningarstofnunar sem fagnaði 30 ára afmæli á síðasta ári.
Á undanförnum vikum hef ég orðið vör við upplýsingaóreiðu varðandi hvað fasteignagjöld og fasteignaskattur eru í raun og veru. Fasteignagjöld samanstanda af lóðarleigu, sorphirðugjaldi og vatns- og fráveitugjaldi sem ákvarðast af gjaldskrá Norðurorku og fasteignaskatti.
Næstkomandi laugardag, þann 16. maí fáum við tækifæri til að kjósa þá er við teljum hæfasta til að þjóna hagsmunum sveitarfélags okkar sem best. Því er nauðsynlegt að vanda valið og hafa í huga að kosningar til sveitarstjórnar eru ólíkar Alþingiskosningum að því leyti að margir listar á landsbyggðinni samanstanda af einstaklingum úr ýmsum áttum, óbundnum stjórnmálaflokkum. Því geng ég eins og margir, óbundin til kosninga.
Tíðni heilabilunar er talin vera um 2% hjá 65 ára fólki og tvöfaldast á hverjum fimm árum eftir það, fram undir nírætt þegar um þriðjungur er talin vera með heilabilun af einhverjum toga. Lífslíkur fram á efri ár hafa farið vaxandi um nokkurt skeið og er fjöldi fólks með heilabilunarsjúkdóma því ört vaxandi. Eins og staðan er í dag má gera ráð fyrir að þegar fólk greinist með heilabilun hafi hún verið byrjuð nokkru fyrr.
Þessi spurning heyrðist nýverið á ágætum fundi sem við í VG sóttum, og þótti okkur hún heldur áhugaverð. Sundfélagið Óðinn hefur beðið eftir yfirbyggðri keppnislaug á Akureyri síðan árið 1969. Í meira en hálfa öld hefur þörfin verið ljós, en samt hefur ekki tekist að fylgja þeirri framtíðarsýn eftir með raunverulegri uppbyggingu.
Sveitarfélagaskipan í Eyjafirði endurspeglar ekki lengur þann veruleika sem fólk býr við dag frá degi. Á hverjum morgni sækir fjöldi íbúa nærsveita til Akureyrar atvinnu, skóla, íþróttir, þjónustu og verslanir og heldur aftur heim um kvöldið. Í daglegu lífi virkar Eyjafjörður nú þegar sem eitt samofið samfélag, með Akureyri sem öfluga miðju, jafnvel þótt sveitarfélagamörkin gefi til kynna annað.
Nú er runninn upp sá tími að við Akureyringar verðum að stíga á stokk og strengja þess heit að vinna næstu árin skipulega að því að efla bæinn okkar og stækka svo um munar. Þá duga engin vettlingatök, hik og ótti við breytingar.
Þrátt fyrir að miklar framfarir hafi orðið í mannréttindamálum á Íslandi á síðustu áratugum má enn sjá merki um að sú framtíðarsýn um jafnrétti og virðingu fyrir öllum hafi ekki að fullu ræst. Í opinberri umræðu, þar á meðal á Alþingi, birtast reglulega deilur sem snerta grunnþætti mannréttinda, svo sem jafnrétti, menntun og stöðu minnihlutahópa.
Það hefur aldrei verið auðveldara að taka sig upp og flytja búferlum. Í dag er Akureyri ekki bara í samkeppni við önnur sveitarfélög á Íslandi, heldur allan heiminn. Þess vegna verðum við að taka samkeppnina um fólk, fjölskyldur og framtíðina alvarlega. Ég vel að búa hérna með mína fjölskyldu vegna þess að Akureyri er frábær staður sem hakar við þau box sem ég horfi til. Við megum samt aldrei setja fæturna upp á borð og halda að það sé sjálfgefið að fólk velji að búa á Akureyri. Við þurfum stöðugt að gera betur.
Þrátt fyrir að hafa búið hér stærstan hluta ævinnar mun ég alltaf vera innflytjandi. Ekki vegna þess hvernig aðrir líta á mig, heldur vegna þess að ég á rætur í annarri menningu og ólst upp við önnur gildi. Ég skil íslenskt samfélag, hugsunarhátt þess og menningu, en mínar rætur eru annars staðar – og þannig mun það alltaf vera.
Menningarstefna Akureyrarbæjar rann út árið 2018. Hún var unnin í nokkuð víðtæku samráði uppúr 2010. Stefnan var metnaðarfull og boðaði jákvæðar breytingar sem margar hafa gengið eftir. Í MA rannsókn minni frá 2021, „Hvernig á að fá þúsund blóm til að blómstra?“ kom m.a. fram að talsverð gjá var á milli þess sem stefnan boðaði og því sem raungerðist. Þetta má reyndar segja um margar stefnur, en einmitt þess vegna er mikilvægt að þær standi undir nafni og innifeli t.d. tímasettar raunhæfar aðgerðir.
Hlíðarfjall hefur á undanförnum árum þróast í einn stærsta vetraráfangastað landsins. Aðsókn hefur aukist jafnt og þétt og um helgar sækja þúsundir gesta fjallið þegar best lætur. Samhliða þessu hefur starf Skíðafélags Akureyrar (SKA) vaxið hratt og iðkendafjöldi tvöfaldast á um þremur árum.
Á Akureyri er frábært að búa, hér er nánast alla þjónustu að fá, útivistarsvæði umlykja bæinn og stutt að fara eiginlega hvert sem er innanbæjar
Aukin kyrrseta, skjánotkun og félagsleg einangrun barna og ungmenna eru áhyggjuefni. Við stöndum frammi fyrir heimatilbúinni ógn sem hefur slæm áhrif á geðheilsu barna og þroska þeirra. Þá er einnig baráttan gegn fíkni- og vímuefnanotkun barna langt frá því að vera unninn slagur, þar sem aðgengi og úrval virðast sífellt aukast. En hvaða tól og tækifæri höfum við sem samfélag til þess að sporna við þessari þróun?
Á dögunum neitaði skipulagsráð umsókn Heilsuverndar um lóð við Þingvallastræti, lóð sem var lengi frátekin fyrir heilsugæslu en er nú hluti af uppbyggingu á tjaldsvæðisreit. Lóðin, sem enn hefur ekki verið boðin út, er skilgreind sem verslunar- og þjónustulóð. Heilsuvernd hugðist koma þarna upp heilbrigðisþjónustu fyrir aldraða í tímabundnar dvalir og endurhæfingu. Rökin fyrir því að hafna umsókninni voru að ekki væri búið að auglýsa hana og skipulagsfulltrúa falið að ræða við umsækjanda um mögulega staðsetningu fyrir fyrirhugaða þjónustu. Við vitum að sú leit gæti tekið einhvern tíma og engin tilbúin lóð í sjónmáli. Á meðan bíða eldri borgarar eftir nauðsynlegri þjónustu.
Ástæða þess að Alþingi hefur lokið störfum í bili er að sveitarstjórnarkosningar eru nú í maí. Þingmennirnir þurfa að fara heim í hérað og hjálpa við að leggja línurnar fyrir flokkinn sinn og koma “réttum” áherslum, til sinna manna.
Stækkun bæjarins með tilheyrandi lengri vegalengdum innanbæjar hefur haft í för með sér mikla fjölgun bíla á Akureyri undanfarin ár. Nú eru fleiri einkabílar á mann á Akureyri en á höfuðborgarsvæðinu. Skipulagið og stopular ferðir strætisvagna gera það að verkum að flest heimili komast varla af án tveggja bíla. Þetta eykur umferð og nú er farið að bera á töfum í umferðinni á Akureyri. Einkum á þetta við um gatnamót Hörgárbrautar, Glerárgötu, Borgarbrautar og Tryggvabrautar, en einnig myndst langar raðir á Hlíðarbraut í lok vinnudags og víðar. Að sama skapi hefur nýting á bílastæðum miðsvæðis aukist. Fjölgun bíla og aukinni umferð fylgja ókostir eins og lengri ferðatími, færri laus bílastæði og aukið svifryk.
Vestan við Hagahverfi liggur eitt áhugaverðasta uppbyggingarsvæði Akureyrarbæjar til framtíðar. Þar eru raunveruleg tækifæri til að mæta vaxandi íbúðaþörf, styrkja innviði og byggja upp fjölbreytt og gott umhverfi.
Bæjarstjórn Akureyrar samþykkti samhljóða á dögunum að auglýsa aðalskipulag vegna nýrrar Blöndulínu 3 sem Landsnet hyggst reisa og reka á 220 kV spennu. Eftir margra ára togstreitu við Landsnet náðist viðunandi samkomulag um útfærslu á línunni sem tryggir að hún verði lögð í jörð næst þéttbýlinu á Akureyri eins fljótt og tæknilegar forsendur leyfa. Línan mun tryggja flutning á raforku frá Blönduvirkjun til Eyjafjarðarsvæðisins. Úr hinni áttinni færir Hólasandslína 3 okkur raforku frá hinu öfluga Þeistareykjasvæði í Þingeyjarsýslum, en sú lína var tekin í notkun árið 2022.
Þessi grein, sem er skrifuð af frambjóðanda X-M Lista Samfélagsins, er á þrem tungumálum, íslensku, ensku og pólsku.
This article, written by candidate from X-M Listi Samfélagsins, is in three languages, Icelandic, English and Polish.
Artykuł ten, napisany przez kandydata X-M Listi Samfélagsins, ukazał się w trzech językach: islandzkim, angielskim i polskim.
Það hefur lengi verið meinlegur vani í íslensku samfélagi að ýta verkefnum á milli ríkis og sveitar, þrefa um það hvort stjórnsýslustigið beri ábyrgð á viðkomandi málaflokki, þæfa mál og gá hvor aðilinn heldur lengur út.
Er ekki tímabært að setja málefni eldri borgara í forgang?
