Var staddur í tónleikahöll í París þegar rafmagni sló út

Útsýnið var víða með ágætum á hátíðinni.

Aðalsteinn Jóhannes Halldórsson bóndi á Ketilsstöðum og sveitarstjóri í Tjörneshreppi lætur ekki ríflegt heyskaparveður í Evrópu stöðva sig í að elta sínar uppáhalds þungarokkshljómsveitir. Hann hefur farið undanfarin ár á stóra þungarokkshátíð í Belgíu í júní og í ár fór hann einnig til Parísar þar sem Iron Maiden sló út rafmagni í tónleikahöllinni.

„Ég er búinn að fara sjö sinnum núna, en það féll náttúrlega niður covid árið. Ég fer alltaf á sömu hátíðina sem heitir Graspop í Belgíu,“ segir Aðalsteinn í samtali við Vikublaðið.

Graspop Metal Meeting er ein stærsta þungarokkshátíð Evrópu og er haldin árlega í Dessel í Belgíu, venjulega um miðjan eða seinni hluta júní. Hátíðin dregur að sér tugi þúsunda metalhausa ár hvert og er oft talin sambærileg við Wacken í Þýskalandi hvað varðar stærð og orðspor. Í ár fór hátíðin fram 18. – 21. Júní.

 Ómissandi liður í sumrinu

Aðalsteinn segir þessa hátíð vera orðin ómissandi þátt í sínu lífi og láti það ekki eftir sér að fara einn í þetta ferðalag ef þannig stendur á. „Já, ég hef alveg farið einn á þessa hátíð en yfirleitt fer ég nú með vinafólki,“ segir Aðalsteinn og bætir við aðspurður að það sé of langt mál að fara telja upp allar þær hljómsveitir sem hann hefur séð á sviði.

„Það er alveg endalaust, það eru alveg 150 bönd eða eitthvað að spila á þessari hátíð. Það er náttúrlega alltaf gaman að sjá Iron Maiden,- það er ekkert sem toppar þá. Svo var mjög eftirminnilegt að sjá King Diamond í fyrsta skiptið, Kreator klikka aldrei, Cradle og Filth. Þá hefur náttúrlega verið gaman að sjá þessi íslensku bönd þegar þau koma á hátíðina,“ segir Aðalsteinn og telur upp Skálmöld, Sólstafi, Vintage Caravan og Misþyrmingu.

Myrkur í París

Áður en Graspop hátíðin í ár hófst fór Aðalsteinn til Parísar til að sjá sína uppáhaldshljómsveit Iron Maiden sem um þessar mundir fagnar 50 ára starfsafmæli sínu. „Ég sá Iron Maiden á mánudeginum. Rafmagnið fór af höllinni eftir að Maiden sprengdi París,“ segir Aðalsteinn léttur bragði en mikil hitabylgja geisaði um Evrópu á þessum tíma og álag á rafmagnskerfin mikið, sem olli því að rafmagni sló út í tónleikahöllinni og allt varð bikasvart í um klukkustund.

„Svo datt rafmagnið bara aftur inn, þannig að það blessaðist þó þetta hafi vissulega verið mjög skrítið.“

Eins og þungarokkshátíðir flestar er hátíðin í Belgíu afar vinaleg og þar skemmtir sér fólk á öllum aldri.

Ólíft fyrir hita

Aðalsteinn viðurkennir að hitabylgjan hafi verið rosaleg, sérstaklega í París þar sem fólk var að kæla sig í ám og lækjum úti um allt.

„Það var rosalega heitt. Maður gat svo sem lifað við þetta í Belgíu en í París var eiginlega algjörlega ólíft. Það var ekki hægt að mæla með að fólk væri á ferðinni þar, svo rosalegt var það,“ útskýrir Aðalsteinn og bætir við að hitinn hafi verið í kringum 40 gráðurnar. „Það var varla hægt að sofa fyrir hita.“

Þá segir hann loftkælingu hafa verið blessun þar sem hún var í lagi, en það hafi verið hluti af því álagi sem var á kerfunum þarna.

„Það er í raun ekki hægt að vera í svona hita, það er ekki hægt að bjóða fólki upp á svona enda var fólk farið að baða sig í fljótinu [Signu] á vissum stöðum. Það er náttúrlega bannað alla jafna en var leyft á vissum stöðum við þessar aðstæður undir eftirliti,“ segir Aðalsteinn og bætir við að þarna sé um að ræða straumvatn sem geti skapað hættur enda hafi fólk drukknað þessa daga sem hitabylgjan reið yfir.

Heitt í Pyttinum

Á þungarokkstónleikum er gjarna talað um pyttinn en það er það svæði framan við sviðið þar sem áhorfendur hreyfa sig gjarna mjög kröftuglega í takt við tónlistina. Á ensku er þetta oft kallað mosh pit. Blaðamanni leikur forvitni á að vita hvernig hafi verið í pyttinum í þessum dómsdagshita.

„Það var reyndar ekki svo rosalega heitt inni í höllinni þar sem ég sá Iron Maiden enda loftkæling þar. Ég fór hins vegar í pyttinn á Grashop í verulegum hita og það er náttúrlega bara áskorun. Það er óhætt að segja það,“ segir Aðalsteinn og bætir við að margir tónleikanna fari reyndar fram inni í tjöldum.

Skárra í tjöldunum

„Ólíkt mörgum öðrum hátíðum, þá eru stærstu tónleikarnir oft inni í tjöldum. Svona yfir daginn eru stærri númerin mikið að spila inni í tjaldi, þannig að maður nær að vera talsvert í skugga svo maður standi ekki úti í sólskini allan daginn. Það er náttúrlega heitt þarna inni, en mun bærilegra,“ segir Aðalsteinn og bætir við að þetta séu nú engin smá tjöld heldur rúmi eitthvað um 20 þúsund manns.

Aðalsteinn segist ekki hafa tekið eftir skýrum stíganda í hitatölum þessi ár sem hann hefur heimsótt hátíðina. „Nei, ég mundi ekki segja það. Ég man að 2022 þá var þetta ósköp svipað og núna en þá var mun heitara á sjálfri hátíðinni. En svo reyndar þessi tvö skipti sem ég fór fyrir Covid, þá var ekki svona svakalega heitt. Þá var reyndar talað um að það væri óvanalega svalt. Annars er þetta búið að vera ósköp svipað en þessi tvö ár, núna og svo 2022 eru í sérflokki hvað varðar hita,“ útskýrir Aðalsteinn og bætir við að lífið hafi engu að síður gengið sinn vanagang þrátt fyrir hitann.

„Já, manni fannst varla líft en svo labbaði maður framhjá iðnaðarmönnum í París sem sinntu sinni vinnu eins og ekkert væri,“ segir Aðalsteinn að lokum.