Þetta krefst mikillar skipulagningar

Kristjana Ómarsdóttir, á gólfinu. Mynd vma.is

Kristjana Ómarsdóttir, stundar nám við VMA er á fyrsta ári á íþrótta og lýðheilsubraut. Hún er jafnframt ein af betri hópfimleikakonum landsins, heimasíða VMA settist niður með Kristjönu og kemur afraksturinn hér á eftir.

Stundaskráin hjá Kristjönu Ómarsdóttur er þéttskipuð. Hún er nú að ljúka sínu fyrsta ári til stúdentsprófs á íþrótta-og lýðheilsubraut VMA og púslar náminu saman með íþrótt sinni, sem eru hópfimleikar. Og það er ekkert hálfkák hjá Kristjönu, hún ætlar að ná langt og raunar hefur nú þegar gert það því hún varð Evrópumeistari með landsliði Íslands undir 18 ára í Bakú í Aserbaísjan fyrir tveimur árum. Þó svo að Kristjana búi á Akureyri æfir hún og keppir með Gerplu í Kópavogi – enda er ekkert afrekslið í hópfimleikum á Akureyri, í það minnsta ekki enn sem komið er - og á Norðurlandamótinu fyrr í þessum mánuði varð Gerpla í öðru sæti á eftir liði frá Svíþjóð. Nú bíður Kristjana spennt eftir því hvort hún verði valin í landsliðið til þess að keppa á Evrópumeistaramótinu í Espoo í Finnlandi 14.-17. október.

Kristjana segir að vissulega sé oft erfitt að koma hlutunum heim og saman en með mikilli skipulagningu gangi það upp. Hún segist afar þakklát VMA og kennurunum í skólanum fyrir skilning þeirra og sveigjanleika við verkefnavinnu. Án þess myndi þetta ekki ganga upp. Eins og gefur að skilja gangi hópfimleikar út á samhæfingu hópsins og því sé henni nauðsynlegt að fara reglulega suður og æfa með liðsfélögum sínum í Gerplu – og með landsliðinu þegar um slíkar æfingar sé að ræða. En þessu fylgi jafnframt mikill kostnaður og fjármunanna þurfi hún meira og minna að afla sjálf með ýmsum hætti – og einnig njóti hún ómetanlegs stuðnings foreldra, ættingja og vina. Liður í því að afla fjár, segir Kristjana, er að hún er yfirþjálfari 5. flokks – 8-9 ára - í hópfimleikum hjá fimleikadeild KA – áður Fimleikafélagi Akureyrar – og einnig þjálfar hún iðkendur í 4. flokki. Þjálfun segist hún hafa stundað í mörg ár og njóti hennar mjög. Og til viðbótar hefur hún tekið vaktir á Ak-Inn.

„Ég æfi reglulega hér á Akureyri en til viðbótar fer ég suður og æfi með Gerplu að jafnaði eina viku í mánuði því ég er að keppa með þeim nánast í hverjum mánuði. Síðasta mótið var Norðurlandamót unglinga í Noregi 18. apríl síðastliðinn þar sem við lentum í öðru sæti. Hér heima á Akureyri æfi ég fimm daga í viku, 2,5-3 klst. í senn. Fyrir sunnan, á æfingum með Gerplu, æfi ég yfirleitt þrjá tíma á dag.

Auðvitað krefst þetta allt mikillar skipulagningar en ég læt kennarana vita með góðum fyrirvara um æfingar og keppnisferðir og í góðri samvinnu við þá gengur þetta upp. Ég hef reynt að nýta námsmatsdagana vel og unnið þá verkefni sem út af hafa staðið og tekið próf. Á námsmatsdeginum sl. föstudag var ég til dæmis í tveimur prófum. Ég hef líka verið í góðri samvinnu við samnemendur mína í áföngunum um vinnu og skil hópverkefna.
Vissulega hefur sú hugmynd komið upp, í ljósi þess að ég æfi og keppi með Gerplu, að færa mig alveg suður. En Akureyri heldur í mig, hér vil ég vera. Auðvitað myndi ég vilja mæta betur í skólann en mætingin á Innu gefur til kynna en ég er aldrei veik og mæti alltaf þegar ég er hér heima. Fjarvistirnar skýrast af fimleikunum.

Ég bind vonir við að verða valin í landsliðið og keppa á Evrópumótinu í Finnlandi í október, ég reikna með að það komi í ljós nálægt mánaðamótunum maí-júní. Það væri vissulega draumur að fá að upplifa svona stórt mót aftur og ekki síður vegna þess að þetta er síðasta árið mitt í unglingaflokki. Verði ég valin verða stífar æfingar í sumar og fram að móti. En áður en þetta verður tilkynnt verður Íslandsmótið núna í maí – mitt síðasta Íslandsmót í þessum aldursflokki – 1. flokki. Síðan tekur meistaraflokkur við.
Eftir stúdentspróf langar mig til þess að læra eitthvað íþróttatengt, t.d. íþróttafræði eða jafnvel sjúkraþjálfun. Ég hef mikinn áhuga á öllu sem lýtur að líkamanum og þjálfun og ég held að reynsla mín í fimleikunum, bæði keppni og þjálfun, nýtist mér vel í því.

Mér finnst mjög gaman að miðla minni reynslu og þekkingu til annara og þar kemur íþróttasálfræðin til dæmis sterk inn, ekki síst andlega hliðin í ástundun og þjálfun,“ segir Kristjana Ómarsdóttir.