Nù þegar sumarið stendur sem hæðst og Reynitréin skarta svo miklum blómum að kona fer að gleðjast yfir yfir komandi litríku hausti, þá er henni hugsað til vináttunnar.
Góð vinátta er gulli betri og um það efast ég ekki. Góð vinátta er dýrmæt og hana þarf að rækta en ekkert endilega á hverjum degi.
Við sem höfum farið á endurfundi vegna skólaútskrifta eða árganga og jafnvel vinnustaða höfum fundið að sum vinátta deyr aldrei þótt við hittumst bara á nokkurra ára fresti. Það sem tengdi okkur þá gerir það enn.
Vorið , sumarið og haustið bjóða upp á endurfundi í ár hjá mér. Ég gat að vísu ekki verið með í vor vegna vinnu en á hina stefni ég ótrauð og hlakka mikið til.
Og svo er það þessi dags daglega vinátta. Vináttan við maka, börn, tengdabörn og barnabörn. Vináttan við vinkonurnar og vinina sem sum hafa fylgt konu allt frá barnæsku, og frændfólkið sem hefur fylgt manni alla tíð. Vináttan við vinnufélagana bæði núverandi og fyrrverandi. Og ekki minnst vináttan við öll börnin mín sem ég hef verið svo heppin að hafa í lífi mínu.
Vinátta er sennilega sú tilfinning sem allir ættu að læra að rækta með sér frá blautu barnsbeini og leggja sig fram um að viðhalda. Vináttan ein og sér gerir hverja manneskju ríkari og hamingjusamari.
Svo mín ráðlegging til allra er: Líttu upp úr verkefnunum og stressinu, andaðu djúpt og farðu í heimsókn til góðs vinar/vinkonu reglulega eða hringdu og spjallaðu! Gefðu þér tíma til að rækta vináttuna og njóttu hennar. Munuð að þú uppskerð eins og þú sáir! Og til allra minna vina, TAKK fyrir að hafa komið inn í líf mitt og gert það ríkara og betra. Mér þykir óumræðilega vænt um það og YKKUR!
Dilla