Um daginn barst mér í hendur bæklingur með þessu heiti. Bæklingur þessi er gefinn út af Ellimálanefnd þjóðkirkjunnar, Kærleiksþjónustusviði Biskupsstofu í Reykjavík árið 2023. Þetta er fróðlegur bæklingur og megin tilgangur hans er ,,að styðja fólk við að ákveða hvernig það óskar að hafa útför sína og annað sem tengist lífslokum þess” eins og segir á fyrstu síðu.
Síðan getur maður skráð inn í bæklinginn og hakað við það sem við á og kvittað undir í vitna viðurvist í lokin.
Sum hafa á því sterkar skoðanir hvernig þau vilja hafa þetta og sum hugsa ekki einu sinni út í þetta. Fyrir mig sem er kannski ekki svo upptekin af þessu máli var það samt sem áður áhugavekjandi að fá þennan bækling í hendi og rýna í hann. Í lok hans er þó tekið fram að hann sé til leiðbeiningar og hafi ekkert lagalegt gildi.
Vil ég hafa sæng mína og kodda með mér í kistuna? Eða giftingarhring og sálmabók? Líkklæði eða önnur föt eða bara berrössuð? ( kanski má það ekki). Vil ég jarðarför eða bálför? Brúna kistu eða hvíta? Og svo framvegis. Já þegar stórt er spurt! Þá getur manni vafist tunga um tönn. Þennan góða bækling má víst fá í kirkjum landsins og sjálfsagt hverri sál að kíkja á þetta og velta fyrir sér, því eitt sinn skal hver deyja.
Þar sem ég sat svo undir vegg í Sundlaug Akureyrar um helgina og hlustaði á tónlist sem flutt var í smá pásu á Sprengimótinu datt það í hausinn á mér að þetta lag sem ég sat og raulaði með, væri mitt útgöngulag.
Kæru vinir,
Don’t stop me now með Queen.
Það er fullkomnið!
Dilla.
