Síðustu vikur hér á Akureyri hafa verið frábærar. Bærinn okkar fyllist af fólki sem er vel. Að vísu fyllist bærinn alltaf af fólki um hverja helgi á sumrin og jafnvel yfir dimmasta tíma ársins er bærinn okkar fullur af fólki. Hver ætli sé ástæðan fyrir því að fólk vilji koma til okkar?
Ekki veit ég svarið enda hef ég hef ég ekki lagt mig í líma að finna það. En eitt get sagt ykkur að ég á mínar helgar og vikur í mínum fallega bæ. Um miðjan júní mæta til okkar menntskælingar sem eru að halda upp á menntun sína með ýmsum hætti. Áralöng hefð sem við bæjarbúar getum verið stolt af. Á sama tíma kemur í bæinn fólk á skipulagða bíladaga sem líka er orðin áralöng hefð.
Í byrjun júlí streymir hingað fólk til okkar í þúsundatali til að leika knattspyrnu á báðum knattspurnusvæðum bæjarins. Þökk sé þeim sem standa vaktina þessar vikur og helgar. Þessar helgar tek ég alltaf frá, þetta eru nefnilega skemmtilegustu helgar ársins að mínu mati. Bærinn tekur vel utan um allt þetta fólk og við bæjarbúar gerum það líka, eða hvað?
Ég er sannfærður um að svo sé, þó svo að einhverjir hafi allt á hornum sér og þá aðallega út í bíladaga. Nú hef ég verið þátttakandi í öllum þessum skemmtilegu uppkomum á einhverjum tímapunkti, og verð ég að segja að þessar helgar hafa skapað margar frábærar minningar fyrir mig og mína fjölskyldu. Já, bara eins og allar aðrar helgar í fallega bænum okkar. Hér er stuð og hér er líf.
Nú er listasumarið byrjað og síðan styttist í Eina með öllu og Akureyrarvöku. „Ég er miklu meira en spenntur,“ eins segir í textanum. Sýnum þeim gestum sem vilja heimsækja bæinn okkar umburðarlyndi.
Gírum okkur í gleðigírinn og verum stolt af bænum okkar í dag, á morgun og alla aðra daga.
Sé ykkur brosandi á Einni með öllu.