Innflytjendur á Íslandi – ég er ein þeirra

Agnieszka Szczodrowska (Aga) skipar 4 sæti á framboðslista  Samfylkingarinar í Norðurþingi í komandi…
Agnieszka Szczodrowska (Aga) skipar 4 sæti á framboðslista Samfylkingarinar í Norðurþingi í komandi kosningum

Þrátt fyrir að hafa búið hér stærstan hluta ævinnar mun ég alltaf vera innflytjandi. Ekki vegna þess hvernig aðrir líta á mig, heldur vegna þess að ég á rætur í annarri menningu og ólst upp við önnur gildi. Ég skil íslenskt samfélag, hugsunarhátt þess og menningu, en mínar rætur eru annars staðar – og þannig mun það alltaf vera.

Ég hef búið hér í 29 ár og í gegnum árin fylgst með lífinu í litlu samfélagi í Norðurþingi. Það var þó ekki fyrr en á þessu ári að ég ákvað að taka virkan þátt og kynnast því hvernig sveitarstjórnin og nefndir hennar starfa. Ég valdi flokk sem endurspeglar mín gildi og forgangsröðun. Ég býð mig fram í kosningum með þá von að fá raunverulegt tækifæri til að starfa í nefnd og hafa áhrif á þróun samfélagsins okkar.

Ég er í framboði fyrir Samfylkinguna og skipa fjórða sæti listans. Samfylkingin er mið-vinstri flokkur sem leggur mikla áherslu á félagslegt réttlæti, jafnrétti kynja, minnihlutahópa og sterkt velferðarkerfi. Þetta eru gildi sem eru sérstaklega mikilvæg fyrir innflytjendur.

Sem fulltrúi Framsýnar þekki ég vel stöðuna á vinnumarkaði. Við finnum enn fyrir áhrifum stöðvunar starfsemi á Bakka, sem hefur haft áhrif á samfélagið okkar og mun gera það áfram að minnsta kosti næsta kjörtímabil.

Í Samfylkingunni leggjum við mikla áherslu á uppbyggingu og endurreisn á Bakka, sem getur styrkt bæði efnahag og mannlíf sveitarfélagsins. Við verðum þó að taka ákvarðanir á ábyrgan hátt og með framtíðina í huga. Mikilvægt er að framtíðaruppbygging í Norðurþingi byggist ekki á einhæfum atvinnugreinum sem eru háðar sveiflum í heimsmarkaðsverði eða pólitískum aðstæðum.

Við megum ekki leyfa að fólk sem þar starfar þurfi síðar að borga verðið fyrir óstöðugleika, eins og gerðist áður á Bakka. Við viljum styðja við heilsársvinnumarkað, svo að þeir sem vilja búa hér yfir vetrartímann hafi stöðugan og mannsæmandi tekjustofn.

Við viljum heldur ekki sjá innflytjendur verða ódýrt vinnuafl í störfum sem Íslendingar vilja síður sinna – einangraðan hóp utan samfélagsins. Við verðum að finna jafnvægi: skapa aðstæður sem gera nýjum íbúum kleift að taka virkan þátt, ekki aðeins á vinnumarkaði heldur einnig í samfélaginu í heild, og koma í veg fyrir að „við og þeir“ skiptingin festist í sessi.

Lykilspurningin er:
Hvað getum við gert til að tryggja að þjóðernislegir minnihlutahópar á Íslandi verði virkur og samþættur hluti samfélagsins – en ekki aðskilinn hópur, eins og víða má sjá í dag?

Við skulum muna að innflytjendur færa Íslandi mikla þekkingu og dýrmæta reynslu – bæði faglega og persónulega – sem skiptir samfélagið miklu máli.

Nýlegt rannsóknarverkefni, sem ég var meðhöfundur að, sýnir að um 60% innflytjenda eru með háskólamenntun, en flestir þeirra starfa ekki við störf sem samsvara menntun þeirra.

Ein mikilvægasta niðurstaðan er lykilhlutverk íslenskunnar í aðlögunarferlinu. Því miður er kennslan oft talin óaðlaðandi.

Þess vegna verðum við að spyrja okkur:

  • Hvernig eiga tungumálanámskeið að vera til þess að fólk vilji sækja þau?
  • Er vandinn kennsluaðferðin, eða tími og aðgengi?
  • Ætti tungumálanám einnig að fara fram á vinnustöðum?
  • Ættu atvinnurekendur að taka þátt í kostnaði við tungumálakennslu?

Kannski ættum við að horfa til landa eins og Þýskalands eða Danmerkur, þar sem tungumálanám er skipulagður og oft skyldubundinn hluti aðlögunar.

Ég trúi því að markviss stuðningur við íslenskunám sé lykilatriði. Innflytjendur sem fá slíkan stuðning eiga meiri möguleika á að fá vinnu við hæfi, skilja samfélagið betur og taka virkan þátt í því.

Þannig getum við saman byggt upp sterkara samfélag.

Þess vegna hvet ég ykkur, kæru innflytjendur, til að læra íslensku.
Ég veit af eigin reynslu hversu mikilvægt það er – ef ég hefði ekki lært tungumálið gæti ég ekki unnið þá vinnu sem ég geri í dag né hjálpað og stutt ykkur.

Ég hvet ykkur einnig til að fylgjast með sveitarstjórnmálum og taka upplýsta ákvörðun. Eftir þrjú ár í landinu eigum við kosningarétt í sveitarstjórnarkosningum. Samkvæmt fyrrnefndri rannsókn telja 80% svarenda að við eigum ekki fulltrúa í sveitarstjórnum og nefndum – breytum því saman.

Við erum mörg – og þess vegna skipta atkvæði okkar máli.

Setjið X við S laugardaginn 16. maí.

Nýjast