Lokaorðið - Brussugangur i Berlín

Heiðrún átti Lokaorðið s.l. fimmtudag

Nú þegar flestir eru á leið í frí, er kannski bara betra að vera ekki of skipulagður. Við og börnin erum oft með afar skipulagða dagskrá, svo gott að hafa ekki allt skipulagt - nema bara styttri símatíma.

Um allt land eru náttúruperlur og frábærir sundstaðir þar sem hægt er að njóta samverustunda. Gaman er að skoða landið okkar, og þá er ekkert vont veður, bara klæða sig í samræmi við aðstæður. Það er einnig gaman að draga fram einhver borðspil og gleyma sér í þeim, eða bara gömlu góðu spilin og rifja upp t.d. Veiðimann, Lönguvitleysu og OlsenOlsen.

Ég hef iðulega fundið upp á einhverju gríni til að prakkarast í mínum nánustu. Oftast heppnast það alveg ágætlega en það hefur líka klúðrast herfilega.

Eitt sinn fékk ég vin til að hringja í sameiginlegan vin, hér eftir nefndur ljúfurinn, úr síma sem var óskráður. Það var vel liðið á kvöld og þegar ljúfurinn svaraði, þá var hann spurður af hverju hann væri að senda konunni hans klámfengin sms. Það fór verulega um ljúfinn og hann fullyrti að hann vissi ekkert um þetta. Þá var honum bent á að þessi skilaboð kæmu úr símanum hans. Þá svaraði vinurinn skrækróma, „Nei það er ekki satt, ég veit ekkert hver á þennan síma, ég fann hann úti á götu.“ Við erum enn að hlæja að þessu, kannski vissi ljúfurinn upp á sig sökina, veit ekki.

En eitt grín sem átti að verða alveg drepfyndið gekk ekki alveg eins vel. Móðir var fórnarlambið að þessu sinni. Ég var í Berlín með 7 ára syni mínum, ég þekkti borgina vel, var þar þegar Múrinn féll 1989 og sonurinn var afar áhugasamur um söguna. Það var komið kvöld og ég fékk son minn, sakleysingjann, til að hringja í ömmu sína og vera smá dapur. Hann lék þetta vel, sagði ömmu Dóru að hann væri einn á hótelbarnum því mamma hans, dóttir hennar, væri búin að drekka vín í allan dag og væri sofandi, og svaraði engu. Nú fannst mér þetta vera orðið býsna fyndið og taldi að Móðir myndi nú reynast vel, kannski láta hann hella yfir mig vatni, eða kanna hvort ég væri með púls. En mér rann kalt vatn á milli skinns og hörunds þegar ég heyrði hennar viðbrögð.

Móðir var ekki lengi að leysa úr þessum vanda. Hún sagði drengnum að fara strax til hótelstarfsmanns og segja þeim að hringja umsvifalaust í lögregluna. Móður fannst frábær hugmynd að senda þýsku lögregluna á dóttur sína. Ef satt hefði verið, ég hefði verið áfengisdauð á hóteli, meðan 7 ára sonur minn ranglaði um í reiðaleysi, væri ég trúlega enn að afplána dóm fyrir vanrækslu á barni í einhverju öryggisfangelsi í Þýskalandi.

Og ég sem stóð í þeirri trú að Móðir myndi elska mig skilyrðislaust. Ég er enn að jafna mig á þeirri mynd sem Móðir mín hafði greinilega á mér, ekki hvarflaði að henni að rengja son minn. Móðir hefur ekki verið fórnarlamb mitt í hrekkjum lengi, pabbi stendur sig betur í að falla í prakkaragildur. Mæli með saklausum hrekkjum í fríinu, en það er mikilvægt að þekkja vel fórnarlömb sín og velja þau af kostgæfni.

Njótið sumardaganna með ykkar allra besta fólki.