„Í 60 mínútur færðu frí frá þínu eigin lífi“

Sigríður Soffía hefur undanfarin sex ár staðið fyrir Eldblóma-viðburðum fyrir hundruð manna.

Hundruð manna í heitu vatni, dans, ilmur, bragð og flugeldar yfir höfðum þeirra. Það er meðal þess sem Sigríður Soffía Níelsdóttir hyggst leiða saman í Eldblóma-verki á Hönnunarþingi á Húsavík. Hugmyndin er ekki bara að fólk horfi á sýningu heldur verði sjálft hluti af henni – og fái um stund frí frá hversdeginum.

Sigríður Soffía hefur undanfarin sex ár staðið fyrir Eldblóma-viðburðum fyrir hundruð manna. Hún segir eitt hafa komið skýrt fram aftur og aftur: fólk sækist eftir því að upplifa fegurð, dansa og tengjast öðrum.

„Að upplifa eitthvað stórkostlegt saman tengir fólk á annan hátt. Það gerir leikhúsið svo fallega – sameinar okkur í einni upplifun.“

Hún segist lengi hafa glímt við spurninguna um tilgang sinn sem listamaður. Þegar hún veiktist hafi svarið hins vegar orðið skýrara.

„Listamenn geta búið til augnablik sem eru svo stórkostleg að þú gleymir stað og stund. Í 60 mínútur, 15 mínútur eða hvað sem verkið varir færðu frí frá þínu eigin lífi. Frá áhyggjum, sorg eða bara hversdeginum. Einhver tekur í höndina á þér og segir: Komdu, við ætlum aðeins í ferðalag.“

Í dag segir hún kjarnann í því sem hún vilji gera einfaldlega vera að skemmta fólki – en orðið „skemmtun“ sé alls ekki yfirborðskennt í hennar huga.

„Að fá að gleyma sér, hlæja, dansa, upplifa fegurð og verða yfir sig hrifinn í smástund er stórkostlegt.“

Í nýja verkinu tekur hún þessa hugsun skrefinu lengra.

„Hvenær verður raunveruleikinn sjálfur svo æðislegur að hann verður eins og listaverk? Getur lífið orðið svo stórkostlegt í smástund að þér líði eins og þú sért inni í verkinu?“

Þar koma hundruð gesta í heitu vatni og flugeldar yfir höfðum þeirra inn í myndina.

„Þarft ekki að gera neitt nema slaka á“

Fyrir þá sem velta því fyrir sér hvað þeir eigi eiginlega að gera þegar þeir mæta á slíkan viðburð er svarið einfalt.

„Þegar þú mætir þarftu ekki að gera neitt nema slaka á, njóta og fylgja mér.“

Sigríður Soffía viðurkennir raunar að hún sé sjálf spennt að sjá nákvæmlega hvernig verkið muni verða þegar allt kemur saman.

„Þegar maður vinnur flugeldasýningar getur allt farið úrskeiðis. Það er ekki generalprufa, bara rennsli. Það þarf svo mikið traust og trú og það gefur stundum alveg rafmagnaða orku.“

Óvissan sé raunar hluti af upplifuninni. Þegar áhorfendur viti að ýmislegt geti farið úrskeiðis og að flytjandinn hafi lagt mikið undir skapist sérstök spenna milli þeirra sem standa að verkinu og þeirra sem upplifa það.

„Þitt er valið – þú berð ábyrgð á eigin skemmtun.“

Hún vonast einnig til þess að fólk leggi símann frá sér og leyfi sér einfaldlega að vera á staðnum.

„Mér finnst við vera of mikið fyrir utan að horfa inn – stundum að performera eigið líf og taka það upp í stað þess að lifa því.“

Markmiðið sé að áhorfendur fái að upplifa eitthvað sem yfirleitt stendur fáum til boða.

„Vanalega fær maður bara að vera undir flugeldum þegar maður er innan öryggissvæðisins að skjóta upp. Mér finnst það tryllingslega gaman og mig langar að leyfa fleirum að upplifa það að vera inni í verkinu en ekki fyrir utan það.“

En það þurfi margt að ganga upp.

„Ég vona svo að veðurguðirnir verði með okkur í liði. Það er margt sem þarf að smella.“

Hráefnin verða að dönsurum

Í Eldblóma-heiminum blandast saman ólík form – dans, flugeldar, ilmur og bragð. Sigríður Soffía segir það einmitt vera heildarupplifunina sem heilli hana.

„Þegar ég gat ekki dansað lét ég aðra hluti dansa – bragð, ilm, vörur. Hreyfing er lífið.“

Hún nálgast meðal annars drykkjagerð á sama hátt og dansverk.

„Þegar ég bý til drykk hugsa ég hráefnin eins og dansara: Hver kemur fyrst inn? Hver fær sóló? Hvað dansar dúett? Og hvað situr eftir í lokin?“

Úr þeirri nálgun varð meðal annars Eldblóma Elexír, sem Sigríður Soffía lýsir sem fyrsta íslenska spritzinum. Nú bætist Eldblóma Gin við og verður það kynnt á Hönnunarþingi ásamt nýju útliti Elexírsins.

Flugeldar sem vaxa úr jörðinni

Hugmyndin að Eldblómum á sér jafnframt bókstaflega rætur í blómum.

„Eldblóm byrjaði sem hugmynd um að rækta flugelda – blóm sem springa úr jörðinni í stað þess að springa á himninum.“

Í haust hefur hugmyndin tekið á sig nýja mynd með sérstökum Eldblóma-haustlaukakössum sem fólk getur sett niður heima hjá sér.

„Setur þá niður í haust – flugeldarnir springa næsta sumar.“

Æft í brotum og treyst á teymið

Það liggur þó ekki beinlínis fyrir augljós æfingaleið þegar setja á saman dansverk með heitu vatni, fjölda gesta og flugeldasýningu.

„Það eru brotakenndar æfingar sem eru svo settar saman. Traustið er sett á stórkostlegt teymi sem hlustar sig saman – og svo gerum við okkar besta.“

Hún segir spennuna fylgja verkefninu alla leið.

„Það er gríðarlega margt sem getur klikkað, svo þetta er mjög stressandi. Spennan og hættan eru áþreifanleg og búa til ákveðna orku, titrandi einbeitingu sem er svo sterk að hún verður næstum áþreifanleg.“

Og þegar öllu er lokið?

„Þá kemur léttirinn – eða bömmerinn – sem fylgir á eftir.“