RÍKISSTJÓRNIN KOMI HREINT FRAM Í EVRÓPUSAMBANDSMÁLINU – RÝNT Í LANDBÚNAÐINN

Ögmundur Jónasson fyrrv. alþingismaður og ráðherra

Ég held að í megindráttum sé flestum ljóst hvað sé að finna í pokahorni Evrópusambandsins; að aðild að sambandinu krefjist þess að umsóknarríki undirgangist laga- og regluverk ESB svo og dómsvald. Þar innan veggja er enda engin þörf á neinni bókun 35 til þess að tryggja innlendum dómstólum heilmild til þess að rýna í það hvar landamæri innlenda og evrópska dómsvaldsins liggi. Innandyra hjá ESB er einfaldlega valtað yfir öll þau ríki sem krefjast frávika og má þá þýskur stjórnlagadómstóll eða franska stjórnarskráin sín einskis eins og dæmin sanna.

Pakkinn í Brussel

Það má hins vegar ætla að í því ferli sem framundan er - ef við slysumst til að segja já í þjóðaratkvæðagreiðslunni í haust – verði boðið upp á fresti og tímabundnar sérlausnir við aðlögun að regluverki ESB. Evrópusambandinu liggur á að færa út kvíarnar norður á bóginn enda heimsveldisdraumar farnir að gera vart við sig í Brussel og mun framkvæmdastjórn ESB fyrir bragðið án efa ganga langt í því að gylla tilboð sín. Vel að merkja, formaður Evrópuhreyfingarinnar sem Viðreisn fékk til að ávarpa nýlegt flokksþing sitt talaði þar einmitt um rísandi heimsveldi og var þá mikið niðri fyrir.
Hvað sem því líður þá vitum við nokkuð vel hvað er í pokahorni Evrópusambandsins eða pakkanum margfræga sem ríkisstjórn Íslands vill að þjóðin fái að kíkja í. Margoft hefur komið fram að þar eru engar varanlegar undanþágur.

Og pakkinn í Reykjavík

En það er annar pakki sem er ekki síður áhugaverður en pakkinn í Brussel. Það er pakki þeirra Kristrúnar, Þorgerðar Katrínar og Ingu Sæland. Sú síðastnefnda flutti ásamt þingmönnum Flokks fólksins sex sinnum svohljóðandi þingsályktunartillögu á Alþingi, síðast á þinginu 2024 -2025: „Alþingi ályktar að fela ríkisstjórninni að draga til baka umsókn Íslands um aðild að Evrópusambandinu“. Kristrún Frostadóttir, forsætisráðherra, sagði aðildarumsókn ekki á dagskrá – „alveg satt“ sagði hún, „bannað að plata“ og Þorgerður Katrín, sem skrifar án afláts undir skuldbindingar Íslands gagnvart Evrópusambandinu á sviði hermála og sjávarútvegsmála, segir það af og frá að nokkur skref séu stigin til undirbúnings viðræðum við ESB. Fram hafi að vísu komið, er eftir henni haft, að Brussel kunni að láta okkur fá embætti komissars fiskveiðimála, að sjálfsögðu tímabundið eins og aðrar „sérlausnir“.

Hvað er í pakka þeirra Kristrúnar, Þorgerðar Katrínar og Ingu Sæland?

En aftur að pakka ríkisstjórnarinnar, hvað er í honum? Utanríkisráðherra segir að ekki verði gefinn eftir þumlungur hvað varðar yfirráð Íslendinga yfir sjávarauðlindinni. Þegar er ráðherrann farinn að draga í land. En nú dugar ekki lengur að tala í hálfkveðnum vísum og það mega ráðherrar vita að blekkingar og sjónarspil eru alvörumál. Væri til of mikils mælst að ríkisstjórnin segði okkur skýrt og skorinort hvort þetta þýði það að viðræðum við Brussel yrði slitið ef það fengist á hreint að ekki gæti verið um að ræða varanleg yfirráð Íslendinga yfir fiskveiðiauðlindinni á Íslandsmiðum?
Þessu verður ríkisstjórnin að svara afdráttarlaust.
Síðan eru það landbúnaðarmálin. Ætlar ríkisstjórnin að halda því til streitu að varanlega verði viðurkennt það fyrirkomulag að það yrði algerlega í höndum Íslendinga hvort innflutningur á lifandi búfé yrði leyfður? Mun ríkisstjórnin krefjast þess að viðurkennt verði það ákvæði EES samningsins að heilsufarssjónarmið skuli standa ofar viðskiptasjónarmiðum hvað verðar verslun með matvöru? Hryggilegt er að Íslendingar skuli ekki hafa nýtt sér þetta ákvæði EES samningsins. En þannig þyrfti að fá svör um markmið ríkisstjórnar sem vill fá þjóð sína til að hefja hið fyrsta aðlögun Íslands að regluverki Evrópusambandsins.

Mannval í Kakalaskála í Skagafirði að rýna í landbúnaðinn

Við höfum reynslu af aðildarviðræðum og þá einnig hvað landbúnaðarmálin áhrærir. Sá kafli var aldrei opnaður í í síðustu lotu. Hvers vegna ekki? Það ætlar sá sérfræðingur sem þekkir gerst til þessara mála, Erna Bjarnadóttir, hagfræðingur, að segja okkur á fundi í Kakalaskála í Skagafirði sunnudaginn 12. febrúar klukkan 14:00. Erna á að baki langa reynslu sem hagfræðingur Bændasamtakanna og matvælaiðnaðarins, en ekki síður áhugavert er að hún kom að undirbúningi samninga við Evrópusambandið á árunum 2009 til 2013 og þekkir því mæta vel allar staðreyndir sem lúta að þeim undirbúningi og hvað varð þess valdandi að kaflinn var aldrei opnaður.
Á fundinum verður einnig Þorsteinn Ólafsson, dýralæknir, og fjallar hann um sjúkdóma sem borist hafa í dýrum og í matvælum í tímans rás og þá fjallar Þorsteinn Bergsson, rithöfundur og formaður Til vinstri við ESB, um umgjörð ESB aðlögunar og afleiðingar hennar.
Fundarstjóri verður undirritaður og má gera ráð fyrir fjörugum umræðum að loknum framsöguerindum.

Fyrst er að ræða staðreyndir, síðan skoðanir

Samtökin sem standa að þessum fundi nefnast Til vinstri við ESB og leggja eins og heitið ber með sér upp úr því að skoða málin frá sjónarhóli vinstri manna. Á þennan fund eru hins vegar allir velkomnir hvar sem þá er að finna í hinu pólitíska litrófi. Þessi fundur fjallar nefnilega fyrst og fremst um að fá allar staðreyndir á borðið. Síðan ræðum við skoðanir. Og vinstri skoðanir ræðum við að loknum hinum auglýsta fundi. Þá verður efnt til samráðspjalls vinstri manna um starfið framundan og hvernig vinstri menn verði best minntir á að Evrópusambandið er jafnt og þétt að þróast í miðstýrða markaðsófreskju sem engu félagslegu eirir, að ekki sé minnst á hernaðarhyggjuna sem ágerist nánast með hverjum deginum.