„Langódýrast að æfa handbolta á Akureyri“

Æfingagjöldin segja ekki alla söguna

Áhugaverð frétt sem ég las með þessari fyrirsögn „Langódýrast að æfa handbolta á Akureyri.“ Það er svo margt sem stenst ekki við þessa fyrirsögn því það er alls ekki ódýrast að æfa handbolta á Akureyri… Jú kannski eru sjálf æfingagjöldin lægst á Akureyri en þau eru bara brotabrot af kostnaðinum sem fylgir því að æfa handbolta. Allir flokkar frá 7. flokki og upp úr fara á mót og þar hrúgast inn kostnaðurinn sem gerir það að verkum að ég myndi frekar segja „langdýrast að æfa handbolta á Akureyri“.

Landsbyggðarskatturinn bætist ofan á æfingagjöldin

7 flokkur nær líklega að skríða inn í ódýrasta þar sem þau fara held ég bara á mót á Selfossi. En 6. og 5. flokkur fara á eitt mót í hverjum mánuði eða um 6 ferðir á vetri sem kosta á bilinu 25–30 þúsund að lágmarki hver ferð. Ef ég hef heyrt rétt þá eru allar líkur á að þetta verð fari að breytast þar sem mér skilst að SBA hafi verið að hækka verðskrána hjá sér.

Þannig að ofan á þetta „lága“ æfingagjald bætast því um 150 þúsund krónur ef við miðum við að iðkandi fari bara í 5 af þessum 6 ferðum, en það er náttúrulega bara landsbyggðarskatturinn!

Blessaður landsbyggðarskatturinn. Ef við ætlum að vera með þá skulum við ekkert vera að væla yfir honum. Við völdum að búa hér norður í landi, fjarri þeim frábæra kosti að geta skutlast á okkar eigin bíl á mótin sem eru í næsta nágrenni því þau eru engin…

Ferðalögin suður eru ekki alltaf einföld

Við skulum svo ekkert ræða steikina sem við fáum oft þegar við mætum í borgina á mótin. Það er ekkert verið að reyna að raða leikjunum okkar upp þannig að við getum ferðast sem þægilegast á milli.

Oftar en ekki eigum við fyrsta og síðasta leik og með langt bil milli leikja hjá liðunum. Þar sem við jú ferðumst um á rútunum þá erum við strandaglópar í íþróttahúsunum frá því að við komum og þar til við förum. Það kostar jú meira að láta rútuna vera rúntandi um allt höfuðborgarsvæðið þvert og endilangt bara til að þurfa ekki að sitja í íþróttahúsinu og bíða. Ekki að það sé eitthvað betra að vera rúntandi í rútu milli leikja þar sem við getum ekki skotist heim.

Einn flokkurinn lenti einu sinni í því að A-liðið átti leik í einu húsi og B-liðið leik í öðru húsi með 5 mínútur milli leikja en það tók 15–20 mínútur að keyra milli húsanna. Þjálfarinn þurfti að redda sér fari á milli húsa, fá rútu til að koma aukalega til að sækja B-liðið og keyra því yfir í rétt íþróttahús, fara svo aftur til baka til að sækja A-liðið og koma því yfir líka eftir að leiknum þeirra lauk. Galið dæmi!

Það eru endalausar svona sögur sem ég hef heyrt af ferðum suður. Það er ekkert sem heitir að reyna að gera hlutina þægilegri.

Flest lið eru farin að gista á Hótel Cabin þar sem að það var ömurleg aðstaða sem boðið var upp á fyrir liðið hjá mótshöldurum. Fáheyrt var ef einhver væri yfir höfuð á staðnum til að taka á móti liðunum þegar þau skiluðu sér á gististað og svo var mætt með tvo morgunkornspakka og mjólkurfernu um morguninn handa krökkunum…

Ekkert verið neitt að reyna að hafa smá fyrir því að gera hlutina aðeins bærilegri fyrir þetta landsbyggðarlið.

Þegar kostnaðurinn verður að höfuðverk

Ef við færum okkur svo yfir í 4. og 3. flokk þá lagast það nú ekki þar þegar flokkarnir eru farnir að keppa í deildarkeppninni. A- og B-lið eru ekki einu sinni sett með leiki á sömu helgi og er það stærsti höfuðverkur flestra þjálfara hjá þessum flokkum í byrjun vetrar að láta breyta leikjunum til að það sé hægt að taka leiki á bæði/öll liðin í flokknum í sömu ferð.

Þetta er gert til að fækka ferðum og reyna að lækka kostnað. Það er ekkert alltaf sem það gengur upp en iðulega er reynt.

Þessir flokkar eru oft að fara tvisvar í mánuði suður þannig að þar er auka kostnaður ofan á æfingagjöldin eflaust upp undir 200 þúsund á ári.

Svo er ekki nokkuð gert til að koma til móts við þessa krakka af landsbyggðinni. Sem dæmi heyrði ég að 3. flokkur dróst á móti ÍBV í úrslitakeppninni í fyrra og átti að spila leikinn á tímanum sem Herjólfur var bilaður og allar samgöngur milli lands og eyja í tómu tjóni.

Þetta var í miðri prófatíð hjá þessum krökkum sem eru á aldrinum 16–19 ára þannig að það var verið að horfa á ca. 30 tíma ferðalag fyrir 60 mínútna leik sem er galið.

Það var meira að segja reynt að leigja flugvél til að komast í leikinn en engin flugvél laus til að fljúga á þessum tíma og þar með var öll von úti.

Þetta endaði á að ákveðið var að gefa leikinn. Allt þetta umstang var bara eitthvað sem var ekki hægt að láta verða af, eins mikið og öllum langaði að koma krökkunum í leikinn. Alveg arfa ömurleg staða.

Þarna hefði HSÍ aðeins mátt stíga inn í og reyna að finna lausn á málinu þannig að hægt væri að spila leikinn, þar sem það er mjög fúlt að detta út úr úrslitakeppninni á þennan hátt.

Æfingagjöldin segja ekki alla söguna

Þannig mín niðurstaða er sú að það er langt frá því að vera langódýrast að æfa handbolta á Akureyri, en vissulega eru æfingagjöld ein og sér ódýrust á Akureyri en þau segja bara ekki alla söguna.

Ég ætla ekki að gefa mér að allar tölur um verð á ferðum séu nákvæmlega réttar sem ég fer með hérna fyrir ofan en þær eru svona sirka á því bili sem ferðirnar eru að kosta.

Hins vegar þegar maður er með nokkur börn í handbolta og fleiri íþróttum þá greiðir maður þennan kostnað glaður með lokuð augun og hvítvínsglasið í annarri og reiknar ALDREI saman hvað maður er að greiða fyrir íþróttaiðkun barnanna sinna.

Maður metur það ekki í peningum heldur í gleðinni sem íþróttin gefur börnunum manns.

Bara svona til gamans þá veit ég af móti sem félag hér fyrir norðan hélt á dögunum að þeim bárust skilaboð frá á höfuðborgarsvæðinu sem treysti sér ekki til þess að mæta hingað því……. það væri svo dýrt að greiða leigu fyrir svona rútu!!!