Það er stundum talað um „aldursvæn samfélög“ eins og um sé að ræða eitthvað sérstakt verkefni, næstum eins og bæir þurfi að ákveða einn góðan veðurdag að verða vinalegir eldri borgurum. En er það það sem átt er við? Hvað ef gott samfélag er einfaldlega þannig að það hentar öllum, frá fæðingu til grafar?
Hjá Akureyrarbæ er nefnilega margt sem bendir til þess að þetta sé ekki bara stefna á blaði, heldur raunveruleiki í mótun. Hér mætast leikskólar og leikvellir, grunnskólar og menningarlíf, íþróttaaðstaða og heilbrigðisþjónusta, allt innan seilingar. Það er stutt í næsta stopp, hvort sem það er sundlaugin, bókasafnið eða kaffihúsið þar sem kynslóðirnar blandast án þess að taka sérstaklega eftir því.
Aldursvænt samfélag snýst nefnilega ekki bara um þjónustu við eldri borgara. Það snýst um að byggja upp umhverfi þar sem lífið gengur upp á öllum stigum. Þar sem foreldrar komast með barnavagn um bæinn án hindrana og fatlaðir komast ferða sinna. Þar sem ungmenni finna sér hlutverk og tækifæri. Og þar sem eldri íbúar geta haldið áfram að taka þátt, miðlað reynslu og notið lífsins án þess að þurfa að hörfa til hliðar.
Það sem gerir svona samfélag að veruleika er ekki ein stór ákvörðun heldur margar litlar. Hvernig götur eru hannaðar, hvernig þjónustan er skipulögð, hvort hlustað sé á fólk. Þetta eru kannski ekki háværustu málin í pólitík, en þau eru þau sem skipta mestu máli í daglegu lífi.
Og já, það má alltaf gera betur. Það þarf stöðugt að huga að aðgengi, húsnæði, þjónustu og samgöngum. Samfélag sem hættir að þróast hættir fljótt að henta öllum. En styrkur Akureyrarbæjar liggur einmitt í því að grunnurinn er til staðar. Stærðin, nálægðin og samfélagsandinn gera það að verkum að hægt er að laga og bæta án þess að missa yfirsýn.
Kannski er það því ekki svo flókið. Aldursvænt samfélag er ekki sérverkefni, það er einfaldlega vel heppnað samfélag. L-listinn vill styðja áfram við þessa þróun og við, fólkið í bænum, segjum Akureyri fyrir alla, alla ævi.