Greinin birtist fyrst í prentútgáfu Vikublaðsins sem kom út á Skírdag.

Sýning þessi er gáskafull, ögrandi og kannski pínu hættuleg en alls ekki fyrir ung börn. Helga Sveinbjörnsdóttir, formaður LH segir í samtali við Vikublaðið á þriðjudag að í litlu samfélagi eins og Húsavík sé mikilvægt að leikfélagið höfði til sem flestra. Þess vegna hafi verið ákveðið að skella í eina sérstaka barnasýningu þar sem verkið hefur verið aðlagað fyrir yngstu áhorfendurna.
„Það er allt í gangi um þessar mundir, við ætlum að koma til móts við flest og þess vegna var ákveðið að slá í barnasýningu. Þetta er pínu subbulegt og er eiginlega ekkert fyrir börn, sum atriðin í þessu. Hér fær yngra leikhúsfólk hins vegar tækifæri til að upplifa litríkan, skemmtilegan og aðeins mildari heim sýningarinnar – án grófu atriðanna sem fylgja upprunalegu útgáfunni,“ útskýrði Helga en barnasýningin fór vel fram fyrir fullu húsi á miðvikudag.
Á laugardagskvöld þegar komið er myrkur er hins vegar dúkað fyrir annars konar sýningu, heldur djarfari og miklu hættulegri.
„Tíu sýningin á laugardag er aðeins öðruvísi, þetta er svokölluð partý-sýning þar sem gestum gefst kostur á að vera hluti af sýningunni. Þá fær fólk QR-kóða með miðanum sýnum og er þá með söngtextana í símanum. Einnig smá handrit með punktum um hvenær og hvað má kalla upp á svið. Þetta verður krefjandi fyrir leikarana en líka mikið meiri orka,“ segir Helga en þegar blaðið fór í prentun á þriðjudag, voru aðeins örfá sæti laus.
Enda segir Helga viðtökur við uppfærslunni hafa verið fram úr björtustu vonum. „Gríðarlega góðar viðtökur og búið að vera nánast uppselt á allar sýningar sem hafa farið í sölu, vel yfir 90% sætanýting. Við erum alveg í skýjunum með viðtökur og jákvætt umtal. Við höfum verið að fá gríðarlega gott orð í nærsamfélaginu sem er svo dýrmætt fyrir okkur sem vinnum að þessu,“ segir Helga og bætir við aðspurð að ekki sé komin dagsetning á lokasýningu.
„Okkur langar klárlega að sýna vel fram í apríl og fólkið okkar er með þann tíma frátekinn en það veltur allt á því hvernig aðsóknin er. Eins og þetta er búið að vera, þá erum við að sjálfsögðu ekki að fara hætta sýna fyrir fullu húsi,“ segir Helga að lokum.
Undirritaður skellti sér sjálfur í leikhús í á dögunum og sjaldan eða aldrei hefur verið jafn auðvelt að mæla með sýningu Leikfélags Húsavíkur. Það er varla hægt að trúa því að hér sé um lítið krúttlegt áhugaleikhús að ræða, fagmennskan er algjör, hvort sem litið er til sviðsmyndar, tækni, búninga eða förðunar. Svo ekki sé talað um frammistöðu leikaranna, hún hefur mögulega aldrei verið svo jafngóð þvert yfir leikhópinn og það mætti halda að allt kastið hafi lifibrauð af söng, svo vel er verkefnið leyst af hendi.
Sjónarspilið er jafn töfrandi og það er ögrandi, jafn fallegt og það er hræðilegt. Undirtónninn er bæði seggsí og hættulegur en niðurstaðan er alsæla.
Ef þú hefu ekki séð þessa sýningu nú þegar, þá skaltu drífa þig sem fyrst, ef þú hefur þegar séð þessa uppfærslu, þá skaltu bara gera það aftur og aftur, svo gott er þetta.