Síðan 2021 þá höfum við tryggt 12 mánaða börnum pláss á leikskóla. Sumum. Við höfum byggt nýjan leikskóla og annar rís hratt um þessar mundir. Áfangasigrar sem skipta máli. Starfsfólkið okkar hefur staðið í ströngu og tekist á við þetta verkefni af þeirri alúð sem okkur finnst stundum sjálfsögð. En er það alls ekki. Það er jú í höndum fagfólksins okkar og starfsfólksins okkar að passa upp á velferð barnanna og það gefur auga leið að þarfir 12 mánaða barna eru ekki þær sömu og þarfir eldri barna. Þetta er umfangsmikið verkefni.
Umfangsmikið verkefni sem við verðum að klára. Við verðum að innrita oftar á ári – sem er vissulega hægara sagt en gert, en þó getum við litið til reynslu annarra sveitarfélaga í þeim efnum.
Hvernig komum við til móts við þarfir fjölskyldna?
Við heyrum reglulega í ungum foreldrum sem eru bæði sár og svekkt. Það er mjög skiljanlegt. Hver er sanngirnin í því að sumir foreldrar geti áhyggjulausir klárað sitt fæðingarorlof – vitandi það að leikskólaplássið bíður – meðan aðrir foreldrar þurfa að redda og brúa og púsla og hlaupa? Markmiðið okkar á að sjálfsögðu að vera að koma til móts við þarfir barna og fjölskyldna frekar en að fylgja stífu kerfi ársinnritunar.
Árið 2019 var skipaður hér starfshópur sem hafði það hlutverk að vinna að leiðum til að brúa bilið milli fæðingarorlofs og leikskóla. Ein megintillaga hópsins var sú að innrita börn í leikskóla tvisvar sinnum á ári, ekki bara á haustin eins og nú er gert. Tillaga hópsins var að dreifa álaginu milli þriggja ungbarnadeilda sem hver um sig gæti innritað börn tvisvar á ári, samtals sex sinnum.
Verum hreinskilin, þetta er ekki létt verk!
Það er að sjálfsögðu ekki hlaupið að því að hrinda þessari tillögu í framkvæmd. Staðreyndin er sú að leikskólamálin eru flókin og það eru ekki til neinar einfaldar og ódýrar lausnir. Við stöndum frammi fyrir ýmsum öðrum áskorunum, ekki síður mikilvægum. Við erum að upplifa mönnunarvanda á leikskólum og það er grafalvarlegt. Við erum með húsnæði í rekstri sem er orðið gamalt og óhentugt, og komin tími á að endurnýja það. Við eigum líka eftir að standsetja suma leikskóla þannig að þeir geti með góðu móti tekið á móti yngstu börnunum – og svo mætti lengi telja.
Hvernig getum við ætlast til þess að leikskólastarfsfólk bæti meiru á sínar herðar? Það er allavega alveg ljóst að þegar við breytum kerfinu okkar, þá verðum við að vinna það með fagfólkinu okkar, í góðri sátt. En það er heldur ekki í boði að gera ekki neitt. Við þurfum að bretta upp ermarnar og útfæra þær leiðir sem geta skilað okkur árangri.
Við getum gert betur.