Friðrik Aðalgeir Guðmundsson er tvítugur Húsvíkingur sem veit fátt betra en að leggja hellur og hlaða veggi. Hann hefur starfað í fyrirtæki föður síns frá 11 ára aldri, Garðvík sem varð fyrir gríðarlegu tjóni eftir bruna á dögunum. Þeir feðgar eru ekki af baki dottnir og láta mótvindinn hvorki brjóta sig né beygja. Friðrik segir í spjalli við Vikublaðið frá sínum helstu ástríðum sem eru tónlist og skrúðgarðyrkja.

Friðrik segir blaðamanni að það skemmtilegasta við að starfa við skrúðgarðyrkju sé fjölbreytnin og að takast sífellt á við nýjar áskoranir.
„Skrúðgarðyrkja snýst aðallega um að gera umhverfið fínt í kringum sig og síðan erum við mikið að hugsa út í algilda hönnun, þar sem við gerum mikið af útisvæðum og sjáum til þess að þau séu flott. Gróðursetjum tré, runna og hreinlega búum til fallegt umhverfi. Við erum mikið í hellulögnum og höfum verið að steypa hjólastjólarampa. Fjölbreytnin er óendanleg,“ segir Friðrik og bætir við að hann gæti haldið upptalningunni áfram endalaust.

Friðrik er að klára nám í skrúðgarðyrkju við Garðyrkjuskólann Reykjum í maí, útskrifast sem skrúðgarðyrkjufræðingur og þreytir sveinspróf í kjölfarið. „Ég er búinn að starfa hjá Garðvík síðan 2016 þegar ég var 11 ára. Þetta er svo svakalega skemmtilegt því það eru engir tveir dagar eins. Þetta er svo fjölbreytt starf, við erum stöðugt að skipta á milli staða og verkkaupa með ólíkum beiðnum. Maður er að takast á við ný ævintýri á hverjum degi,“ útskýrir Friðrik og bætir við aðspurður að hann eigi sér vissulega uppáhalds verkefni innan skrúðgarðyrkjunnar.
„Mér finnst rosalega gaman að hlaða veggi og helluleggja. Það er aðallega vegna þessa að það er það sem stendur lengst eftir mann. Þegar maður er t.d. að klippa runna, þá þarf maður alltaf að gera það aftur og aftur, en hellulögnin endist hér umbil að eilífu,“ segir Friðrik sem um þessar mundir er að læra allt um fornhleðslur í skólanum.
Þá hefur Friðrik einnig tekið þátt í stórviðburði í Laugardalshöll þar sem hann keppti á Íslandsmóti í iðn-og verkgreinum en hann keppti vitanlega í skrúðgarðyrkju. Mótið var haldið samhliða kynningarviðburðinum Mín framtíð 2025 og fór fram í mars á síðasta ári. Nemendum 9. og 10. bekkjar var boðið á framhaldsskólakynninguna Mín framtíð og sóttu hana allt að 10.000 grunnskólanemendur víðsvegar að af landinu til að skoða námsleiðir framhaldsskólanna, kynnast iðngreinum, spjalla við nemendur skólanna og jafnvel prófa handtökin sjálf. Viðburðurinn er haldinn árlega í samvinnu Verkiðn, Skills Iceland, við Mennta- og barnamálaráðuneytið, sveitarfélög og fagfélög iðn- og starfsgreina.
Friðrik sem endaði í þriðja sæti í sinni grein sagði keppnina hafa verið mjög eftirminnilega eins og viðburðurinn allur. „Keppnin var mjög jöfn, það munaði 0,4 stigum á mér og þeim efsta en ég lenti í þriðja sæti,“ segir Friðrik og bætir við að öllum hafi gengið ákaflega vel.


Friðriki er fleira til lista lagt en steinskurður og runnaklippingar. Tónlistin er alltaf innan seilingar en hún hefur verið ástríða frá leikskólaaldri.
„Ég er búinn að vera spila á gítar í 10-11 ár en ég hef elskað tónlist frá því ég var tveggja ára,“ segir Friðrik og bætir við að þegar Hófí Ben hafi kynnt hann fyrir fyrsta hljóðfærinu í leikskóla, þá hafi ekki verið aftur snúið.
„Hóffí Ben kom þessari bakteríu fyrst í mig. Ég hef elskað tónlist frá því ég var tveggja ára en Pabbi hlustaði mikið á Rolling Stones og Bítlana og ég varð fljótt mikill aðdáandi. Síðan kemur Hófí Ben á leikskólann og færir mér einhverja hristu og ég hef elskað að spila tónlist síðan. Í grunnskóla lærði ég á blokkflautu fyrsta árið, nema ólíkt flestum öðrum þá tók ég annað ár á blokkflautuna. Mér fannst þetta svo gaman en færði mig svo yfir á gítarinn sem ég hef spilað á síðan. Fyrir nokkrum árum vildi ég fá meiri fjölbreytni í þetta, keypti trommusett og hef verið að spila á bæði síðan,“ segir Friðrik sem um árabil var áberandi með Tónasmiðjunni en hefur jafnframt verið í hljómsveitum og spilað með aragrúa af listafólki.

„Ég var með Elvari Braga í hljómsveitinni „Í góðu lagi“ svo var ég í hljómsveit fyrir sunnan sem heitir Wolfpack en síðan hef ég bara verði að taka stök „session“ verkefni, þar sem ég hef verið að spila bara með hinum og þessum,“ útskýrir Friðrik og bætir við að það henti honum mun betur að vera einyrki í tónlistinni.
„Þá get ég tekið að mér þau verkefni sem ég hef áhuga á þegar ég hef tíma til án þess að skuldbinda mig í einhverja hljómsveit. Á tímabili þegar maður var að spila um hverja helgi og mæta svo í vinnu á mánudegi, þá var það full mikið,“ segir hann.
Frá því að spila á sveittum pöbbakvöldum, sveitaböllum og stórviðburðum ýmiskonar segir Friðrik að einn viðburður standi sérstaklega upp úr.
„Það verður eiginlega að vera söngkeppni Framhaldsskólanna, þegar úrslitakvöldið fór fram í íþróttahöllinni á Húsavík. Þar spilaði ég undir í atriði með Stebba Jak og Grétu Salóme. Það var alveg geggjað, fyrir kjaftfullum sal áhorfenda höllinni,“ segir Friðrik og neitar því ekki að það hafi verið einstök upplifun í beinni útsendingu.
Aðspurður hvort framtíðaráformin beri í skauti sér rokkstjörnudrauma eða skrúðgarðyrkjuna er Friðrik ekki í vafa. „Ég stefni á að halda ótrauður áfram í skrúðgarðyrkjunni og sé fyrri mér að vera áfram með Garðvík og taka þátt í því að reisa reksturinn úr þeim áföllum sem dunið hafa á,“ segir Friðrik stoltur að lokum.
